Instrukcje Hadar's Clay

Data publikacji: 28-12-2011

W końcu publikujemy obiecane od dawna instrukcje do glinek Hadar's Clay. Wszystkie informacje pochodzą ze strony producenta www.artinsilver.com . Ponieważ Pani Hadar Jacobson ciągle ulepsza i zmienia technologie wypału glinek Hadar's  zalecamy częste odwiedzanie jej bloga www.artinsilver.com/blog/

UWAGA! AKTUALNE INSTRUKCJE DOTYCZĄCE WYPALANIA GLINEK HADAR’S CLAY MOŻNA ZNALEŹĆ NA STRONIE Hadar Jacobson

www.hadarjacobson.com

 

Ostatnia aktualizacja: Lipiec 2011, źródło: www.artinsilver.com

 

Instrukcja obsługi glinki Hadar's Clay™, miedzi do szybkiego wypalania, brązu, brązu różowego, brązu białego, stali perłowej oraz węglowej

 

Przechowywanie i trwałość glinki

Sproszkowana glinka nie wymaga specjalnego przechowywania. Ma nieograniczoną przydatność do użycia po warunkiem, że nie zostanie wymieszana z wodą. Po wymieszaniu, glinka powinna być przechowywana w lodówce, w zamkniętym, plastikowym pojemniku, owinięta folią spożywczą. Przy prawidłowym przechowywaniu, nie powinna stracić właściwości przynajmniej przez kilka miesięcy. Jeśli glinka nie będzie wykorzystywana przez dłuższy czas, najlepiej ją zamrozić.

Niewypalone ozdoby mają bardzo długą trwałość, więc nie ma potrzeby wypalać ich od razu.

Toksyczność

Pomimo że glinka Hadar's Clay™ nie zawiera toksycznych składników, wdychanie jakiegokolwiek proszku jest niezdrowe. Podczas pracy z proszkiem oraz węglem należy nosić maskę ochronną oraz okulary ochronne.

Instrukcje rozrabiania

Instrukcje są również dostępne w postaci wideoklipu na stronie www.youtube.com/artinsilver. Film zatytułowany jest „Hadar's Clay™ - Mixing”.

Co będzie potrzebne?

-  mała, metalowa miska lub miska na zupę

-  nóż kuchenny lub dowolne inne narzędzie do mieszania

-  woda destylowana lub odfiltrowana w butelce z rozpylaczem

-  oliwa z oliwek w butelce z rozpylaczem

Rozrabianie glinki (podobne do ciasta)

  1. Wstrząśnij metalowym pojemnikiem ze sproszkowaną glinką.
  2. Wsyp żądaną ilość proszku do miski.
  3. Spryskaj proszek niewielką ilością wody i wymieszaj nożem. Z proszku stopniowo zaczną powstawać grudki.
  4. Naprzemiennie spryskuj i mieszaj, aż grudki odkleją się od ścian miski. Uważaj, aby nie dodać zbyt dużo wody! Jeśli tak się przypadkowo stanie, dosyp więcej proszku.
  5. Kiedy grudki połączą się ze sobą i staną się jednolitą masą, naoliw dłonie i zagnieć glinkę.

Konsystencja glinki

Rozrobiona glinka jest delikatna, miękka, nie pęka podczas wyginania i dobrze się do siebie lepi. Zdjęcie po prawej stronie pokazuje, jak łatwo można formować glinkę, nie powodując pęknięć, jeśli nada się jej odpowiednią konsystencję.

Smarowanie

 

Glinka nie lepi się do rąk. Aby glinka gładko odeszła od płytki ze wzorem, użyj oliwy z oliwek (ale nie z puszki z rozpylaczem!). Inne środki smarujące mogą zawierać składniki  wchodzące w reakcję z glinką, tym samym wpływając na jej konsystencję.

Suszenie

Ozdoby należy suszyć bezpośrednio na płycie grzewczej, w temp. 95-120°C. Płaskie ozdoby wykonane ze zwyczajnej glinki i stali perłowej,  wykazują tendencję do odkształcania podczas suszenia. Gdy tylko zaczną się odkształcać, należy zacząć je przewracać, aż znowu staną się płaskie. Problem ten nie dotyczy miedzi do szybkiego wypalania, brązu, brązu białego i stali.

Jeżeli w przypadku cienkich ozdób dojdzie do deformacji, należy schłodzić je w lodówce. Dzięki temu staną się nieco elastyczne, co pozwoli je delikatnie spłaszczyć. Można przygnieść je ciężką książką i pozostawić na noc.

Odzyskiwanie glinki

Można odzyskać glinkę z przygotowanych ozdób, które nie zostały wypalone. Przy powtórnym wykorzystaniu glinki, należy zawsze stosować destylowaną lub odfiltrowaną wodę. Ozdobą można zemleć w młynku do kawy, a następnie powtórzyć opisany wcześniej proces rozrabiania. Nie należy ponownie wykorzystywać opiłków glinki, które powstają w wyniku szlifowania i piłowania.

Jeżeli glinka wyschnie, należy rozwałkować ją na cienką warstwę przy pomocy wałka do ciasta, spryskać wodą, zagiąć kilkukrotnie i ponownie rozwałkować, aby wchłonęła wodę. Proces należy powtarzać, aż będziemy zadowoleni z konsystencji.

Elastyczność i wytrzymałość wysuszonej glinki

Powierzchnia wysuszonej glinki nadaje się do grawerowania. Najlepiej oszlifować ją papierem ściernym 150 lub drobnoziarnistą gąbką ścierną (nie można używać gąbki średnioziarnistej!).  Aby wysuszona glinka stała się bardziej elastyczna, należy schłodzić ją w lodówce przez 5 minut.

Miedź zwyczajna, brąz zwyczajny oraz stal perłowa są twardsze i tym samym trudniejsze do grawerowania i szlifowania.

Kurczenie

Ozdoby z glinek miedzi, brązu, brązu białego i różanego, stali węglowej i perłowej kurczą się o mniej niż 10%, natomiast ozdoby z miedzi zwyczajnej i brązu zwyczajnego kurczą się o około 20%.

Wypalanie z materiałem pospolitym

Istnieje możliwość wypalania z udziałem materiałów pospolitych – w tym korka plastycznego. Przy wypalaniu z udziałem materiałów pospolitych zaleca się wygrzewać ozdoby przez 2 godz. w temp. 538°C w piecu ceglanym z załadunkiem górnym lub 593°C w piecu muflowym z załadunkiem przednim, zanim podniesie się temperaturę wypalania do wartości docelowej (patrz programy wypalania dalej).

Niektóre materiały pospolite, np. makaron i karton, nie płoną w węglu, nawet przy dwugodzinnym wygrzewaniu na pierwszym etapie.

Elastyczna glinka

Połączenie zwyczajnych glinek miedzi i brązu z gliceryną daje glinkę bardziej elastyczną niż glinki do szybkiego wypalania. Glinkę elastyczną można splatać, zaginać i wiązać z wysuszoną glinką. Instrukcje wyrabiania i wykorzystywania glinek elastycznych znajdziecie w mojej książce zatytułowanej „The Handbook of Metal Clay: Textures and Forms”, wydanie drugie.

W tym przypadku także zaleca się wygrzewać ozdoby przez 2 godz. w temp. 538°C w piecu ceglanym z załadunkiem górnym lub 593°C w piecu muflowym z załadunkiem przednim w celu wypalenia gliceryny.

Naprawianie

Po wypaleniu ozdoby można naprawić i wypalić ponownie. W przeciwieństwie do glinki srebra, glinek metali zwyczajnych nie można naprawiać palnikiem. Naprawianie przy użyciu świeżej glinki wymaga powtórzenia dwóch etapów wypalania.

Wypalanie z węglem aktywnym

Metale szlachetne, np. czyste srebro i złoto, można wypalać na powietrzu, ponieważ w wysokiej temperaturze nie wchodzą w reakcję z tlenem, który gwarantuje całkowite usunięcie spoiwa. Metale zwyczajne, takie jak miedź, brąz, brąz biały, brąz różowy oraz stale w wysokiej temperaturze wchodzą w reakcje z tlenem tworząc tlenki, które uniemożliwiają prawidłowe spiekanie (ostateczne wiązanie się cząsteczek).  Aby temu zapobiec, należ wypalać je otulone węglem aktywnym, który zmniejsza ilość tlenu w piecu i nie dopuszcza do reakcji. Niemniej jednak, większość spoiw organicznych stosowanych w glinkach metali, aby wypalić się, wymaga tlenu. Jeśli nie ma wystarczającej ilości tlenu (która została zmniejszona przez węgiel), spoiwo nie wypali się i nie dojdzie do prawidłowego spiekania. Aby uniknąć tego problemu, należy stosować odpowiedni program wypalania.

Więcej informacji na temat procesu wypalania znajduje się w moim artykule „O glinkach metali i procesie wypalania

Węgiel

Stosuj węgiel z łupin orzechów kokosowych płukany kwasem, w rozmiarze 30x100cm.

Uwaga: ta sama odmiana węgla może różnić się w zależności od producenta. Jeśli mimo stosowania poniższych programów wypalania nie dojdzie do spiekania, to wypróbuj węgiel o tych samych właściwościach innego producenta.

Węgiel sprzyjający spiekaniu nie wytwarza dużej ilości popiołu i szybko stygnie po wypalaniu.

 

Pojemnik do wypalania

Węgiel można umieścić w misce ze stali nierdzewnej, pojemniku z tkaniny ceramicznej, włókna żaroodpornego lub pojemniku ceramicznym. Każde rozwiązanie ma swoje zalety, jak i wady.

Miska ze stali nierdzewnej

Dużą zaletą miski jest jej kształt, który umożliwia lepszą dystrybucję ciepła, jak również fakt, że szybko stygnie ona pomiędzy etapami wypalania. Ponadto, miska zachowuje stabilność podczas wkładania i wyjmowania z pieca, a ozdoby rzadko pękają pomiędzy etapami wypalania. Jednakże stal utlenia się, łuszczy i pokrywa podłogę pieca czarnym popiołem (często omyłkowo branym za węgiel). Zaleca się wyściełać podłogę wyściółką do pieców lub tkaniną ceramiczną i/lub odkurzać piec po wypalaniu.

 

Pojemnik z tkaniny ceramicznej

 

1.Zagnij rogi tkaniny w trójkąty wielkości 2,5 cm.

2.Połącz rogi za pomocą szpilek.

Podczas pierwszego wypalania, przez kilka minut tkanina ceramiczna wydziela dym i smród (wypalają się związki organiczne). Pomimo że tkanina sztywnieje w pewnym stopniu po pierwszym wypalaniu, pojemnik może się lekko kołysać przy wyjmowaniu z pieca po pierwszym etapie, kiedy ozdoby są wciąż łamliwe.

Pojemnik z włókna ognioodpornego

Przy pracy z włóknem, zalecane jest noszenie maski ochronnej oraz rękawic. Grube arkusze włókna można podzielić na warstwy grubości 7,5 mm. Nie należy wykorzystywać pojemnika z włókna ognioodpornego więcej niż 5-6 razy.

Wszystkie pojemniki należy umieścić na słupkach w górnej części pieca. W przypadku stosowania pojemnika z tkaniny ceramicznej lub włókna, na słupkach można ustawić półkę. Jednak podczas chłodzenia należy zdjąć pojemnik z półki, inaczej będzie bardzo długo stygł.

Ważne, aby ścianki pojemników nie przylegały do ścianek komory pieca. Pod i nad pojemnikami powinna pozostać przestrzeń umożliwiająca cyrkulację ciepła.

Nie wolno stosować pokrywek!

Wypalanie

  1. Wysyp na dno pojemnika warstwę węgla o grubości 1,25 cm.
  2. W wypalaniu z użyciem węgla, najtrudniejszym zadaniem jest uzyskanie równej dystrybucji ciepła. W komorach pieców o wymiarach 20cm x 20cm x 15 cm lub większych, ozdoby należy ułożyć na węglu według następujących wskazówek:

-  tylko jedna warstwa ozdób/form biżuteryjnych itp.

-  pod ozdobami warstwa węgla 1,25 cm, a nad nimi 2,5 cm – 5 cm

-  ozdoby ułożone poziomo

-  odstęp między ozdobami 1,25 cm a pomiędzy grubszymi i dużymi większy

-  nie umieszczaj ozdób w środku; jeśli posiadasz piec o załadunku przednim, nie umieszczaj ozdób z przodu (jest szansa na to, że ozdoby położone z przodu  wypalą się poprawnie, jeśli będą znajdowały się w okrągłej misie)

  1. Umieść pojemnik na czterech słupkach wysokości 5 cm. Pamiętaj, że pomiędzy górą pojemnika i górą komory spalania powinna pozostać wolna przestrzeń na przepływ powietrza.
  2. Nie używaj pokrywek. Węgiel pozostanie w pojemniku. Jeżeli po wypalaniu w komorze spalania znajduje się czarny popiół, spowodowane jest to użyciem metalowego pojemnika.
  3. Otwórz otwór wentylacyjny. Jeśli twój piec nie ma otworu wentylacyjnego, to należy go wywiercić, lub dokonać wypalania przy lekko uchylonych drzwiach. Najlepiej umiejscowić jest otwór wentylacyjny na górze pieca.
  4. Wypalanie zawsze rozpoczynaj przy zimnym piecu.
  5. Stosuj dwuetapowe programy wypalania (patrz poniżej).
  6. Przed przystąpieniem do drugiego etapu, pozwól ostygnąć pojemnikowi i piecowi. Załóż rękawice żaroodporne i wyjmij pojemnik kiedy jeszcze jest gorący. Niech stygnie poza piecem (jeśli tylko pogoda na to pozwala, to na świeżym powietrzu).
  7. Po zakończeniu pierwszego etapu, węgiel nie powinien się palić. Jeśli jednak do tego dojdzie, to następnym razem obniż temp. zalecaną dla pierwszego etapu o 30°C.
  8. Pewna część węgla ulegnie spopieleniu. Aby po pierwszym etapie pozbyć się popiołu, wydmuchaj go słomką lub małym wiatrakiem.
  9. Gdy temp. węgla oraz pieca spadnie na tyle, że będzie można je dotknąć, dosyp węgla i przejdź do drugiego etapu.
  10. Aby pozbyć się popiołu po drugim etapie wypalania, z dużej wysokości przesyp zawartość pojemnika przez sito z dużymi otworami do metalowego pojemnika (dużej miski), położonego na żaroodpornej powierzchni. Przed przesypywaniem załóż maskę. Większość popiołu rozejdzie się w powietrzu, a pozostałości węgla będzie można użyć ponownie. Wypalone ozdoby zatrzymają się w sicie.

 

Wypalanie próbne

Wypalanie w każdym piecu przebiega trochę inaczej, nawet w piecach tego samego modelu, mających za sobą taki sam czas użytkowania. Nie istnieje uniwersalny program wypalania odpowiedni dla każdego pieca. Bez względu na rodzaj pieca, jaki posiadasz, przed wypaleniem ozdób należy przeprowadzić wypalanie próbne. Wykonując prosty test, dostosujesz ustawienia pieca tak, by wypalanie zakończyło się sukcesem.

Przygotuj tyle próbek, ile normalnie mieści się w twoim piecu. Próbki należy wykonać zarówno z miedzi, jak i z brązu, bez żadnej faktury, w następujący sposób:

  • Rozwałkuj warstwę glinki miedzi na grubość co najmniej 6 kart. Na rozwałkowanej glince połóż małą kulkę z brązu.
  • Usuń karty i rozwałkuj kulkę tak, aby była w równej linii z warstwą miedzi.

Przygotuj kilka próbek z miedzią jako materiałem bazowym, oraz kilka z brązem jako bazą.

Wysusz próbki i wypal zgodnie z następującym programem:

Etap 1

 

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

538°C (piec ceglany)

593°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 30 min. – 2 godz., w zależności od rozmiaru próbek i ich ilości.

Przy tej temperaturze wypala się spoiwo. Im więcej spoiwa w piecu, tym dłuższy czas jest potrzebny do wypalenia.

Ostudź pojemnik do temp. pokojowej.

Etap 2

 

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

800°C (piec ceglany)

827°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 2 godz.

 

Sprawdź, czy próbki wykazują przedstawione poniżej cechy przepalenia lub niedopalenia.

Przepalenie

Jeżeli próbki z połączonych glinek są wywinięte, na elementach, które były płaskie, pojawiła się wypukłość lub zanikła glinka miedzi, temperatura była za wysoka. Przygotuj następną partię próbek i na drugim etapie wypalania obniż temp. o 5°C. Jeżeli rezultaty wypalania będą podobne, sporządź kolejną partię próbek i obniż temp. o kolejne 5°C. Powtarzaj procedurę, aż wypalona miedź oraz brąz będą w równej linii tak, jak przed wypalaniem.

Niedopalenie

Oszlifuj miedzianą część ozdoby papierem ściernym 220. Jeżeli próbka jest poprawnie wypalona, to wraz ze szlifowaniem powierzchnia miedzi będzie stawać się coraz bardziej metaliczna. Jeżeli zamiast nabierać metalicznego połysku, wraz ze szlifowaniem próbka ściemnieje i pojawią się na niej zagłębienia, oznacza to, że jest niedopalona. Przygotuj następną partię próbek i podnieś temp. wypalania o 5°C.

Uwaga: Ważne, aby w wyższej temperaturze wypalać nowe próbki. Wypalenie tych samych próbek może spowodować ich spieczenie tylko dlatego, że proces wypalania odbył się dwukrotnie. (Nawiasem mówiąc, to powtórne wypalanie jest dobrym sposobem na naprawę niedopalonych ozdób.)

Programy wypalania

Poniższe programy wypalania można stosować w dwóch najpopularniejszych typach pieców (oba o wymiarach 20cm x 20cm x 15cm): piecu ceglanym (z górnym lub przednim załadunkiem) i piecu muflowym z załadunkiem przednim. Programy wykorzystaj jako punkt wyjścia do testów swoich pieców.

Poniższe programy wypalania zostały sprawdzone na wszystkich obecnie dostępnych markach glinek metali zwyczajnych.

Brąz zwyczajny i do szybkiego wypalania, brąz różowy, ozdoby z połączeniem miedzi i brązu, ozdoby z połączeniem miedzi do szybkiego wypalania, brązu i stali perłowej (Program A)

Etap 1

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

538°C (piec ceglany)

593°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 30 min. - 2 godz., w zależności od rozmiaru ozdób i ich ilości.

Ostudź pojemnik i piec do temp. pokojowej.

Etap 2

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

800°C (piec ceglany z załadunkiem górnym)

827°C (piec muflowy z załadunkiem przednim)

Wygrzewaj przez 2 godz.

Obróbka po wypalaniu

W ozdobach bez faktury, wykonanych z miedzi w połączeniu z brązem, można podkreślić kontrast między metalami poprzez oszlifowanie ozdób, nałożenie patyny Baldwin's i spłukanie ciepłą wodą. O procedurze można dowiedzieć się więcej, oglądając wideoklip na YouTube (www.youtube.com, plik „Baldwin's Patina on Metal Clay”) i z moich książek : „Mixed Metal Jewelry from Metal Clay” oraz „Patterns of Color in Metal Clay”.

Patyna Baldwin's nakładana jest nie w celu koloryzacji, ale aby podkreślić kontrast pomiędzy połączonymi metalami.

 

Miedź, stal perłowa, ozdoby z połączeniem miedzi i stali perłowej (program B)

Etap 1

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

538°C (piec ceglany)

593°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 1-2 godz., w zależności od rozmiaru ozdób.

 

Zachowaj ostrożność przy wyjmowaniu pojemnika z pieca!

Ostudź pojemnik i piec do temp. pokojowej.

 

Etap 2

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

770°C (piec ceglany)

900°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 2 godz.

Uwaga: Aby uzyskać najlepsze rezultaty, zaleca się przed wypalaniem wypolerować ozdoby z połączenia stali perłowej i innych metali.

Obróbka po wypalaniu

Stal perłowa nabiera po wypalaniu perłowego koloru. Ozdoby, w których zaszło prawidłowe spiekanie, są twarde, wytrzymałe i podatne na szlifowanie, ale nie są elastyczne. Nie wolno próbować ich formować za pomocą szczypców ani poprzez kucie, bo pękną! Żądany kształt należy nadać ozdobom przed wypalaniem.

Brąz biały (program C)

Brąz biały jest sproszkowanym stopem miedzi, którego kolor po wypaleniu bardzo przypomina srebro. Nie należy mylić go z niklowanym srebrem, ponieważ nie zawiera niklu.

Uwaga: Uważaj, aby nie pomylić ze sobą glinek brązu białego z innymi brązami – glinki te mają podobny kolor.

 

Etap 1

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

538°C (piec ceglany)

593°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 30 min. - 2 godz.

Ostudź pojemnik i piec do temp. pokojowej.

Etap 2

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

677°C (piec ceglany)

718°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 2 godz.

Brąz biały cechuje wąski zakres spiekania. W jednej chwili materiał może być kompletnie niespieczony, aby w następnej rozpuścić się lub odkształcić. Dlatego też konieczne jest wypalenie próbek przed rozpoczęciem wypalania właściwych ozdób! Za punkt wyjścia należy przyjąć program C.

Obróbka po wypalaniu

Ozdoby, w których zaszło prawidłowe spiekanie, są twarde, wytrzymałe i podatne na szlifowanie, ale nie są elastyczne. Nie wolno próbować ich formować za pomocą szczypców ani poprzez kucie, bo pękną! Żądany kształt należy nadać ozdobom przed wypalaniem.

Brąz biały nie śniedzieje tak szybko jak srebro i dobrze reaguje na wielosiarczek potasu i wszelkie patyny. Nie wchodzi w reakcję z patyną Baldwin's, która pozwala podkreślić kontrast między brązem białym, miedzią i stalą perłową w ozdobach wykonanych z połączenia tych metali.

Stal węglowa do szybkiego wypalania (program D)

Etap 1

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

538°C (piec ceglany)

593°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 30 min. - 2 godz.

Ostudź pojemnik i piec do temp. pokojowej.

 

 

 

 

Etap 2

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

982°C (piec ceglany)

1026°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez  2 godz..

 

Zabezpieczanie stali przed korozją

 

Wyczyść ozdobę denaturatem (dostępnym w sklepach z artykułami żelaznymi) lub acetonem, następnie natrzyj olejem maszynowym. Możesz zastosować olej marki Birchwood Casey (dostępny na Amazon) lub aerozol przeciw korozji (również dostępny z sklepach z artykułami żelaznymi).

Po wyschnięciu oleju ponownie zabezpiecz powierzchnię, nakładając wosk Carnauba Wax (dostępny w sklepach internetowych i sklepach z kosmetykami samochodowymi) lub woskiem Renaissance Wax. Duży wybór środków zabezpieczających oraz patyn znajdziesz na: www.sculptnouveaux.com.

 

Barwienie stali

 

Barwienie na niebiesko na zimno. Stal można zabarwić na niebiesko stosując odrobinę Birchwood Casey Super Blue (dostępny na Amazon). Po zabarwieniu ozdoby, należy ją zabezpieczyć olejem i woskiem tak, jak opisano powyżej.

Jest wiele sposobów barwienia stali na kolor niebieski, co prowadzi do nieustającej dyskusji na temat tego, który z nich jest najlepszy. W niniejszym rozdziale podajemy dwa, które dodatkowo zabezpieczą stal przed korozją, jeśli zostaną wykonane przed nałożeniem oleju i wosku.

Barwienie na niebiesko na gorąco (zwane także hartowaniem)

Podgrzej ozdobę palnikiem. Kiedy nabierze pożądany kolor, natychmiast zanurz ją w zimnej wodzie. Opcjonalnie można podgrzać ozdobę w piecu do temp. 315°C. Aby nadać ozdobie jednolity kolor, zanurz ją w hydracie tlenku glinu. Pomimo że w tym wypadku barwnik stanowi warstwa tlenku, która chroni przed korozją, nadal wymagane jest zabezpieczenie olejem i woskiem.

Ten element zawieszono na drucie i stopniowo podgrzewano palnikiem, aż przybrał ciemnoniebieski kolor. Po hartowaniu przypominał hematyt.

Patyna Baldwin's przyciemni zarówno zwykłą stal, jak i odmianę perłową. Użyj jej, jeśli ozdoba powstała z połączenia stali z innymi metalami.

Obróbka po wypalaniu

Po wypaleniu powierzchnia stali jest twarda i odporna na szlifowanie. Można ją jedynie wypolerować albo wypolerować i przyciemnić tak, jak opisano powyżej.

Lista zgodności

Część 1. Które glinki metali można łączyć ze sobą w jednej ozdobie, wypalać wspólnie, z zastosowaniem którego program?

  1. Miedź i brąz, zwyczajne odmiany

Program A

  1. Miedź do szybkiego wypalania i brąz

Program A

  1. Miedź do szybkiego wypalania i stal perłowa

Program B

  1. Brąz do szybkiego wypalania i stal perłowa.

Program A

  1. Miedź, brąz i stal perłowa

Program A

  1. Brąz i brąz biały

Program C

  1. Miedź i brąz biały

Program C (by doszło do pełnego spieczenia miedzi, może być konieczne powtórzenie drugiego etapu wypalania)

  1. Miedź, brąz i brąz biały.

Program C ( by doszło do pełnego spieczenia miedzi, może być konieczne powtórzenie drugiego etapu wypalania)

  1. Brąz biały i stal perłowa

Program C (by doszło do pełnego spieczenia stali perłowej, może być konieczne powtórzenie drugiego etapu wypalania)

  1. Miedź, brąz, brąz biały i stal perłowa

Program C (by doszło do pełnego spieczenia miedzi, może być konieczne powtórzenie drugiego etapu wypalania)*

  1. Miedź do szybkiego wypalania i glinka srebra o niskiej kurczliwości

Program C

* Więcej informacji na temat łączenia metali i kolorów, np. techniki mokum gane, znajdziesz w mojej książce: „Patterns of Color in Metal Clay: Canes, Gradients, Mokum-Gane”.

Część 2. Które metale można łączyć w jednej ozdobie i poddawać więcej niż jednemu wypalaniu, stosując który program?

  1. Najpierw wypal miedź (program B), następnie dodaj srebro, wypalając je palnikiem. Ponieważ srebro nie wiąże się z miedzią, wymagane jest połączenie mechaniczne.*
  1. Najpierw wypal miedź (program B), następnie dodaj biały brąz i przeprowadź drugie wypalanie (program C). Ponieważ biały brąz wiąże się z miedzią, połączenie mechaniczne nie jest wymagane. Inkrustacja tego rodzaju nie jest możliwa w przypadku srebra, ponieważ srebro kurczy się i odpada od miedzi, natomiast biały brąz wiąże się z nią.
  1. Najpierw wypal miedź i brąz (program B), następnie dodaj biały brąz i przeprowadź drugie wypalanie (program C). Zastosowanie srebra nie jest możliwe w tym wypadku, ponieważ srebro nie wiąże się z miedzią, a także ze względu na reakcję zachodzącą pomiędzy srebrem i brązem.**
  1. Najpierw wypal stal węglową (program D), następnie dodaj srebro (użyj palnika), miedzi (program B), brązu (program A) lub brązu białego (program C) i przeprowadź drugie wypalanie. Ponieważ żaden z wymienionych metali nie wiąże się ze stalą węglową, wymagane jest połączenie mechaniczne.
  1. Najpierw wypal stal perłową i miedź (program B), następnie dodaj brąz (program A) lub brąz biały (pogram C) i przeprowadź drugie wypalanie.

*Przykładowe połączenia mechaniczne znajdziesz w mojej książce: „Mixed Metal Jewelry from Metal Clay”

**Dalsze informacje o łączeniu srebra i brązu znajdziesz w mojej książce: „Silver and Bronze Clay: Movement and Mechanisms,”

 

Lista kontrolna

 

Pytanie

Poprawna odpowiedź

□ Czy słoik z glinką został wstrząśnięty przed rozrabianiem?

Tak

□ Czy do rozrabiania glinki zastosowano wodę destylowaną?

Tak

□ Czy użyto inny środek natłuszczający niż oliwę z oliwek?

Nie

□ Czy materiał pospolity lub gliceryna zostały wykorzystane?

Jeśli tak, wygrzewanie w pierwszym etapie powinno trwać 1:00-2:00 godz.

□ Czy termopara trzyma się komory?

Tak

□ Czy termopara ma więcej niż 3 lata? Czy jest zardzewiała?

Nie

□ Czy używam innego pojemnika niż misa ze stali nierdzewnej, pojemnik z włókna ognioodpornego lub tkaniny ceramicznej?

Konieczne może być dostosowanie temperatury

□ Czy pojemnik został podniesiony do góry pieca?

Tak

□ Czy pojemnik przykryto pokrywką?

Nie

□ Czy wokół pojemnika jest wystarczająca ilość wolnego miejsca na przepływ gorąca?

Tak

□ Czy otwór wentylacyjny jest otwarty?

Tak

□ Czy ozdoby położone są wzdłuż ścian bocznych i tylnej, a nie w środku i z przodu, w przypadku pieca z załadunkiem przednim?

Tak

□ Czy ozdoby położone są wzdłuż 4 ścian pieca, a nie w środku, w przypadku pieca z załadunkiem górnym?

Tak

□ Czy w pojemniku jest za dużo ozdób?

Nie

□ Czy pomiędzy ozdobami jest odstęp 1,25 cm?

Tak

□ Czy pomiędzy większymi i grubszymi ozdobami odstęp wynosi więcej niż 1,25 cm?

Tak

□ Czy w pojemniku jest za dużo wydrążonych ozdób?

Nie

□ Czy po pierwszym etapie wypalania piec i pojemnik zostały ostudzone?

Tak

□ Czy w pojemniku znajdowało się srebro?

Nie

□ Czy ozdoby wykonano z połączeniem różnych marek glinek miedzi i brązu?

Nie

□ Czy przed wypaleniem ozdób, wypalono próbki?

Tak

□ Czy pomyłkowo nie wykorzystano brązu zamiast brązu białego?

Nie

□ Czy wypalanie rozpoczęto przy zimnym piecu?

Tak

□ Czy węgiel zapalił się pod koniec pierwszego etapu?

Nie

□ Czy było dużo popiołu w pojemniku pod koniec każdego etapu?

Nie

□ Czy węgiel i/lub piec długo nie ostygły po wypaleniu?

Nie

O glinkach metali i procesie wypalania

 

Kiedy zaczęłam ten blog (ARTINSILVER.COM), przewidziałam, że jedynie w ciągu roku na rynku pojawi się wiele marek glinek metali. Tak się stało i zdaje się, że spowodowało to spore zamieszanie – są różne instrukcje, różne programy wypalania itp. Różni instruktorzy stosują różne marki i mogą nie wiedzieć, jak posługiwać się innymi.

Aby wyjaśnić tę kwestię, uznałam, że lepiej będzie wskazać cechy wspólne różnych marek, zamiast wymieniać różnice między nimi. Być może gdy poszczególni użytkownicy zrozumieją proces spiekania sproszkowanych metali, łatwiej będzie im ustalić optymalne programy wypalania.

W żadnym wypadku nie uważam się za naukowca i wszystko, co chcę wam przekazać, jest oparte na przeczytanej literaturze i wykonanych eksperymentach. Co prawda, czytanie o teorii spiekania niekoniecznie okazuje się pomocne, gdyż teoria rzadko pokrywa się z praktyką. Niemniej  jednak, przeczytane materiały naprowadziły mnie na to, czego warto spróbować, a stosując metodę prób i błędów, zdobyłam pewną wiedzę, którą pragnę się podzielić.

Spiekanie oznacza wiązanie się swobodnych cząsteczek metalu poniżej temperatury topnienia. Termin ten dotyczy nie tylko sproszkowanych metali, ale również ceramiki.

Aby ułatwić zrozumienie procesu spiekania, pomocna może okazać się metafora o kostkach lodu. Lód topnieje w temperaturze 0° C. W zamrażalniku panuje dużo niższa temperatura. Co się stanie, jeśli podniesiemy temperaturę, ale nie osiągnie ona wartości topnienia? Kostki lodu zaczną lepić się do siebie, aż w końcu stworzą jeden obiekt, który będziemy mogli podnieść. Niemniej jednak, ponieważ kostki nie przylegają do siebie całkowicie i pomiędzy ich powierzchniami są odstępy,  masa lodu jest porowata. Jeśli podgrzejemy metal do temperatury powyżej temperatury topnienia, zmieni stan na ciekły i wypełni szczeliny.

Proces spiekania składa się z dwóch etapów:

  1. Usunięcie spoiwa.
  2. Zagęszczenie cząsteczek.

Usunięcie spoiwa

Zadaniem spoiwa jest nadanie sproszkowanemu metalowi konsystencji gliny, którą można ugniatać i kształtować. Aby glinka stała się czystym metalem, należy całkowicie usunąć spoiwo zanim rozpocznie się proces spiekania. Jeśli spoiwo nie zostanie całkowicie usunięte, jego pozostałości uniemożliwią cząsteczkom metalu przyleganie do siebie.

Rodzaj spoiwa nie ma znaczenia pod warunkiem, że zostaje ono całkowicie usunięte. Może mieć ono wpływ na warunki obróbki glinki, ale nie na efekty spiekania.

Zagęszczanie

Gdy spoiwo zostanie usunięte, cząsteczki mogą się zbliżyć do siebie. Wraz ze wzrostem temperatury, powiększa się ich powierzchnia styku, ale ponieważ nie osiągają temperatury topnienia i nie przybierają postaci cieczy, nie płyną i tym samym nie wypełniają szczelin pomiędzy sobą.

Poniżej podaję link do krótkiego wideoklipu, który jakiś czas temu umieściłam na swoim blogu. Mnie więcej w połowie można zobaczyć dobry przykład zagęszczania.

www.hadarjacobson.com/blog/2009/03/08/powder-metallurgy/

Obejrzyjcie także: „Projekt spiekania bransoletki”

www.hadarjacobson.com/blog/2010/04/28/the-sintering-bracelet-project/

 

Co musi się wydarzyć, aby wypalanie zakończyło się pomyślnie?

Metale szlachetne, np. szczere srebro i złoto, są podczas wypalania wystawiane na działanie powietrza, ponieważ nie wchodzą w reakcję ze znajdującym się w nim tlenem, który zapewnia całkowite usunięcie spoiwa.

Kiedy glinki metali zwyczajnych, np. miedzi i brązu, są wystawiane na działanie powietrza podczas wypalania, to wchodzą w reakcję z tlenem, której skutkiem jest powstawanie tlenków – trzeciej substancji, która uniemożliwia wiązanie się cząsteczek, podobnie do pozostałości spoiwa. Można wypalać z wystawieniem na działanie powietrza czystą miedź, ale tylko na krótki czas, zanim utleni się wewnętrznie. Niemniej jednak, dłuższe lub wielokrotne wystawianie na działanie gorąca i powietrza, zwiększa utlenianie i prowadzi do rozpadu miedzi. Dotyczy to nie tylko glinki miedzi, ale również miedzi w stanie stałym. np. rur hydraulicznych i arkuszy metalu.

Brązu, brązu białego i różowego oraz stali nie należy wystawiać na działanie powietrza w  trakcie wypalania, ponieważ powoduje to odpadanie dużych fragmentów metalu, niszcząc fakturę i szczegóły ozdoby.

Z tego względu metale pospolite są do wypalania otulane węglem aktywnym, który zmniejsza ilość tlenu w piecu i powstrzymuje tę reakcję. W ten sposób dokonuje się granulacji złota, gdyż wymaga ona użycia miedzi. Paląc się, węgiel tworzy atmosferę redukcyjną - podczas palenia, pochłania tlen znajdujący się w komorze pieca.

Jednakże tlen jest potrzebny do wypalenia większości spoiw organicznych stosowanych w glinkach metali.  Jeśli nie ma wystarczającej ilości tlenu (która została zmniejszona przez węgiel), to spoiwo nie wypala się całkowicie, co z kolei uniemożliwia prawidłowe spiekanie.

Na swój sposób węgiel aktywny jest zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem. Z jednej strony umożliwia spiekanie, a z drugiej zakłóca usuwanie spoiwa. W przemyśle do wytwarzania atmosfery redukcyjnej stosuje się próżnię lub gazy.

Jeżeli zdołamy wypalić spoiwo zanim węgiel zacznie się palić, zwiększamy nasze szanse na udane spieczenie.

 

Z mojego doświadczenia wynika, że spoiwo wypala się w temp. około 538°C w piecu ceglanym i 593°C w piecu muflowym (mam na myśli najpopularniejszy typ pieca o wymiarach 20cm x 20cm x 15cm). W tej temperaturze nie dochodzi jeszcze do zapłonu węgla. Ponieważ niektóre odmiany glinki zawierają większą ilość spoiwa niż inne, może być konieczne pozostawienie ich w takiej temperaturze na dłużej, aby spoiwo całkowicie się wypaliło.

Bez względu na markę stosowanej glinki, w każdym przypadku dobrze jest pozostawić ozdoby w tej temperaturze na 30 min. -2 godz., zanim piec zostanie podgrzany do temperatury docelowej. Przetrzymywanie w tej temperaturze będzie korzystne w przypadku większych i grubszych ozdób, które zawierają dużą ilość spoiwa, a jednocześnie nie zaszkodzi cienkim i małym ozdobom, które wypalane są w tej samej partii. Następnie należy przerwać wypalanie i poczekać, aż wyroby ostygną do temperatury pokojowej, zanim zostaną podgrzane do temperatury spiekania.

Aby sprawdzić, czy nie doszło do zapalenia węgla na etapie 1, na jego końcu należy otworzyć piec. Jeśli węgiel zapalił się, należy zmniejszyć temperaturę podczas następnego wypalania.

 

Wspólne wypalanie glinek wymagających wysokich i niskich temperatur

Jeśliby wypalić brąz w temp. ponad 800°C ( w piecu kaflowym) czy 843°C (w piecu muflowym), to pokryje się bąblami i odkształci się. Biały brąz spęcznieje, odkształci się lub stopi w temp. powyżej 677°C w piecu ceglanym i 718°C w piecu muflowym.

Glinka miedzi oraz stal perłowa osiągają pełną gęstość w wysokich temperaturach. Jednak gdy połączymy je z małymi ilościami innych glinek, to spiekanie zachodzi w niższej temperaturze. Mimo że nie osiągają pełnej gęstości, są spieczone, a brąz i brąz biały wzmacniają wypaloną ozdobę. Jeśli połączy się znaczne ilości miedzi i stali perłowej z glinkami wymagającymi niższych temperatur, to najpierw powinny być wypalane miedź i stal. Inne glinki można dodać do wypalonej miedzi i stali, a następnie ponownie wypalić ozdobę w niższej temperaturze.

 

Zestawienie programów wypalania

Program A

 

Brąz zwyczajny i do szybkiego wypalania, brąz różowy, ozdoby z połączeniem miedzi i brązu, ozdoby z połączeniem miedzi do szybkiego wypalania, brązu i stali perłowej

 

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

538°C (piec ceglany)

593°C (piec muflowy)

 

Wygrzewaj przez 30 min. - 2 godz.

 

Ostudź pojemnik i piec do temp. pokojowej.

 

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

 

800°C (piec ceglany )

827°C (piec muflowy)

 

Wygrzewaj przez 2 godz.

Program B

 

Miedź, stal perłowa, ozdoby z połączeniem miedzi i stali perłowej (program B)

 

 

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

538°C (piec ceglany)

593°C (piec muflowy)

 

Wygrzewaj przez 1-2 godz.

 

Ostudź pojemnik i piec do temp. pokojowej.

 

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

 

770°C (piec ceglany)

900°C (piec muflowy)

 

Wygrzewaj przez 2 godz.

Program C

 

Brąz biały

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

538°C (piec ceglany)

593°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 30 min. - 2 godz.

Ostudź pojemnik i piec do temp. pokojowej.

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

677°C (piec ceglany)

718°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 2 godz.

Program D

 

Stal węglowa do szybkiego wypalania

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

538°C (piec ceglany)

593°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 30 min. - 2 godz.

Ostudź pojemnik i piec do temp. pokojowej.

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

982°C (piec ceglany)

1026°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez  2 godz..

 

 

Zalecana konfiguracja programów

Program 1 – pierwszy etap wszystkich metali (miedź, brąz, brąz różowy, brąz biały, stal i stal perłowa).

Program 2 – drugi etap brązu i połączenia miedzi, brązu i stali perłowej (program A). Ten program sprawdza się także w przypadku glinki srebra, która może być wypalania w tym samym  czasie, pod pojemnikiem.

Program 3 – drugi etap brązu białego i połączenia brązu białego z innymi metalami (program C).

Program 4 – drugi etap miedzi i stali perłowej (program B). Po dostosowaniu temperatury, można wykorzystać ten program dla stali węglowej i perłowej XT.

Stal perłowa XT

Jest to druga generacja stali perłowej. Można ją stosować w taki sam sposób, jak wcześniejszą generację (w połączeniu z innymi metalami), lub samodzielnie. Jest twardsza i bardziej wytrzymała niż wcześniejsza generacja, a jej powierzchnia jest gładsza i bardziej podatna na szlifowanie. Podobnie do innych glinek metali zwyczajnych, nie jest elastyczna i nie pozwala się formować poprzez kucie. Wypala się ją w dwóch etapach. Aby osiągnęła optymalną wytrzymałość, na drugim etapie powinna być wypalana w temp. 925°C w piecu ceglanym i 970°C w piecu muflowym. Dobre wyniki daje również wypalanie w temp. 900°C w piecu ceglanym i 943°C w piecu muflowym.

Program wypalania

Etap 1

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

538°C (piec ceglany)

593°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 1-2 godz., w zależności od rozmiaru ozdób.

 

Zachowaj ostrożność przy wyjmowaniu pojemnika z pieca!

Ostudź pojemnik i piec do temp. pokojowej.

 

Etap 2

Podgrzej w tempie 1000°C/godz. do:

925°C (piec ceglany)

970°C (piec muflowy)

Wygrzewaj przez 2 godz.

 

ŹRÓDŁO: artinsilver.com